در حال حاضر بزرگترین چالش کارخانههای آرد، کمبود گندم و افت کیفی گندم است؛ به این معنا که کارخانهها برای اختلاط گندم و تولید محصول با کیفیت ثابت با مشکل روبهرو هستند و برای سرپا ماندن و حفظ کارخانه آرد، ناچار به کسب درآمدهای متغیر هستند، زیرا هزینههای تولید بسیار رو به افزایش است.
محمدی، مدیرعامل کارخانه آرد نادر با بیان مطلب بالا در گفتوگو با خبرنگار نگاشته درباره نرخگذاری گندم در سال زراعی جدید گفت: سرانجام روزی این افزایش قیمت گندم صنعت را به بنبست منتهی میکند و به ورطه ورشکستگی میبرد؛ چراکه گندم داخلی ما در مقایسه با گندم خارجی کیفیت پایینتر و قیمت بالاتری دارد.
وارد نشدن گندم، هزینههای سربار آسیابانی را افزایش میدهد
محمدی درباره احتمال خودکفایی و حذف واردات گندم گفت: درصورتیکه واردات گندم ممنوع شود، با مشکل کیفیت در تولیدات آرد مواجه خواهیم شد و ناچار به استفاده از بهبوددهنده خواهیم بود. در این صورت، هزینههای سربار ما افزایش خواهد یافت. صنعت آرد تنها صنعتی است که قیمتهای آن دستوری است و تولیدکننده هیچ نقشی در تعیین آن ندارد. به نظر میرسد آزادسازی و واقعیسازی قیمتها باید هرچه زودتر رخ دهد./ قیمت گندم
وی در ادامه بهروزرسانی آییننامه درجهبندی کارخانههای آرد را کار مثبتی دانست که موجب میشود کارخانههایی که در جهت بهروزرسانی تجهیزات و بهبود کیفیت اقدام کردهاند، موردتوجه قرار گیرند و تأثیر اقدامات مثبت خود را ببینند و کارخانههای دیگر نیز به این کار تشویق شوند.
سبوسگیری سلیقهای، رقابت ناسالم ایجاد میکند
مدیرعامل کارخانه آرد نادر درباره سبوسگیری سلیقهای که در برخی از کارخانهها رخ میدهد، گفت: شاید این موضوع به دلیل نیاز مشتریان در برخی کارخانهها اتفاق بیفتد؛ اما رقابت ناسالم ایجاد میکند و البته ازنظر سلامت غذایی نیز این کار توجیهپذیر نیست.
