خودکفایی گندم در صنعت آرد مقوله ای شده است که نمی دانیم از آن با تاسف یاد کنیم یا خرسندی! در واقع کیفیت گندم داخلی هر سال رو به افول قرار دارد و کارخانه های آرد از این نظر آسیب دیده اند. گندم های تحویل شده به کارخانه ها با 4 درصد افت ثبت می شوند و این درحالی است که میانگین افت واقعی این گندم ها 6 تا 8 درصد است و کارخانه ها برای جبران کمبود گندم و در نهایت آرد تولیدی، مجبور به خرید گندم از بازار آزاد و پوشش کمبود در تولید نهایی طبق آنچه دولت از آنها می خواهد، هستند. برای آردی که با نرخ 800 تومان به دولت می فروشیم باید گندم 15 هزارتومانی از بازار آزاد جهت پر کردن کمبود گندم ناشی از افت بالا خرید کنیم. این عدد در عملکرد سالانه کارخانه رقم بزرگ و آسیب رسانی است.
سیاست وزارت جهاد کشاورزی
مهندس بهزاد معمارزاده، مدیرعامل کارخانه آرد اتحاد کرج با ذکر مطلب بالا در گفتگو با خبرنگار نگاشته بیان کرد: متاسفانه سیاست وزارت جهاد کشاورزی در خصوص تعیین میزان افت گندم اشتباه بوده است و خرید تضمینی گندم تا افت 17 درصد از کشاورزان با الک 2 در 2 منطقی نیست چراکه ضایعات گندم را افزایش می دهد و این در حالی است که الک کارخانه های آرد دارای ابعاد 20 در 20 است. این موضوع هم منجر به ضرر کارخانه های آرد به دلیل خرید کبود گندم می شود و هم به مرور سیستم پاک کنندگی آنها را که سرمایه قابل توجهی برای خرید آن صرف شده است، مستهلک می کند.
افزایش افت گندم های داخلی پس از ورود به سیلوهای ذخایر دولت
وی افزود: طبق مدارکی که از خرید گندم به طور مستقیم از کشاورزان داریم می توانیم ادعا کنیم که در آن هنگام افت گندم 2 درصد بود اما نمی دانیم گندم های خرید دولتی در مرحله نگهداری و ذخیره چه اتفاقی برایشان می افتاد که با افت بالا مواجه می شویم.
به تازگی جو نیز جزو ناخالصی های گندم شده است
معمارزاده یادآور شد: علاوه بر این یک مسئله ای که به تازگی باب شده است این است که گندم را با جو ترکیب می کنند و به کارخانه ها تحویل می دهند. جو را به دلیل ارزانتر بودن با نرخ 8500 تومان، جایگزین گندم 15 هزار تومانی می کنند.
درآمد فروشندگان ضایعات کارخانه های آرد از خود کارخانه داران بیشتر است
وی در پایان در خصوص چشم انداز صنعت آرد گفت: با توجه به سیاست گذاری های دولت نمی توان آینده خوبی را برای این صنعت متصور شد چراکه سیاست های دولت ناشی از نگرانی جهت گران شدن نان و آزادسازی این صنعت است. در حال حاضر کارخانه ها با تزریق عشق به صنعت آرد و راه اندازی بخش های تولیدی دیگر به فعالیت خود ادامه می دهند. نزدیک به 30 سال پیش، بندرت شاهد فروش کارخانه های آرد بودیم که اکثرا به دلیل انحصار ورثه بود اما امروزه نزدیک به 50 کارخانه آرد در ایران هستند که تمایل به فروش دارند. در واقع کارخانه های آرد به میزان سرمایه و زحماتشان درآمد ندارند و فروشندگان ضایعات کارخانه ها از خود کارخانه داران بیشتر درآمد دارند.
