تجارت غلاتشماره 109غلاتفراورده های غلاتکنفرانس ایران گرینلجستيك غلاتهوشمندسازی / هوش مصنوعیواردات غلات

تاب‌آوری زنجیره تأمین خوراک دام

آبتین حقیقی، مجری پنل تخصصی «مدیریت ریسک و تاب‌آوری در صنعت خوراک دام»

در جریان پنل تخصصی «مدیریت ریسک و تاب‌آوری در صنعت خوراک دام» که با حضور کارشناسان، فعالان صنعت و متخصصان این حوزه برگزار شد؛ چالش‌ها، تهدیدها و راهکارهای ارتقای تاب‌آوری در زنجیره تأمین خوراک دام کشور موردبررسی قرار گرفت.

آبتین حقیقی، مجری پنل در این نشست گفت: مدیریت ریسک، فرآیندی کلیدی در شناسایی، تحلیل، ارزیابی و کنترل ریسک‌هایی است که می‌توانند عملکرد صنایع را تحت تأثیر قرار دهند.

در وضعیت فعلی کشور، با توجه به فعال‌سازی مکانیسم ماشه، تحریم‌های بین‌المللی و محدودیت‌های ارزی، این فرآیند در صنعت خوراک دام اهمیتی دوچندان یافته است؛ چراکه بخش عمده‌ای از نهاده‌ها و مواد اولیه این صنعت وارداتی بوده و مستقیماً وابسته به ارز و نقل‌وانتقال مالی بین‌المللی است.

کاهش کیفیت خوراک دام به دلیل سیاست‌های نادرست دولت

محسن خیریه، مدیرعامل شرکت ستاره کیان بیرجند در پاسخ به پرسش چالش اصلی مدیریت ریسک در زنجیره تأمین خوراک دام با تأکید بر وابستگی شدید به واردات به دلیل خشک‌سالی‌های بلندمدت و موقعیت جغرافیایی ایران گفت: با توجه به حجم بالای واردات مواد اولیه، تحریم‌ها بیشترین اثر را در این بخش می‌گذارند. از سوی دیگر، سیاست‌های دولت در کنترل قیمت‌ها و ارز ترجیحی موجب شده است مداخلات گسترده‌ای در امور بنگاه‌های فعال در زنجیره تولید و توزیع خوراک دام صورت گیرد. نتیجه این مداخلات، کاهش کیفیت و افزایش ریسک عملیاتی است.

وی افزود: وابستگی به واردات، در کنار فعال‌سازی مکانیسم ماشه، سطح ریسک را به شکل قابل‌توجهی افزایش داده است. در چنین شرایطی، قیمت‌گذاری دستوری نیز موجب از بین رفتن انگیزه برای حفظ کیفیت می‌شود.

وجود 30 هزار تن سیلو برای ذخیره غلات در کشور

در ادامه مصطفی نوید، مدیرعامل شرکت گیلک دانه نوید دیگر سخنران این نشست، با اشاره به نقش مخرب تصمیمات ارزی گذشته، اظهار کرد: با حذف ارز ۴۲۰۰ تومانی و نزدیک شدن نرخ ارز تأمین مواد اولیه به نرخ آزاد، فشار زیادی به تولیدکننده و مصرف‌کننده وارد شد. بخش عمده‌ای از مواد اولیه موردنیاز ما وارداتی است و برای تأمین آن به ارز نیاز داریم. این وابستگی، ما را در برابر نوسانات ارزی و تحریم‌ها آسیب‌پذیر کرده است.

وی همچنین به تلاش‌های بخش خصوصی در ایجاد ذخایر راهبردی اشاره کرد و گفت: در حال حاضر حدود ۳۰ هزار تن سیلو برای ذخیره غلات در اختیار داریم، بااین‌حال در اوج کمبود ذرت به سر می‌بریم. در ماه‌های ابتدایی سال، ذخیره خوبی داشتیم، اما استمرار آن، نیازمند حمایت و برنامه‌ریزی است.

فناوری‌های نوین و هوش مصنوعی؛ ابزاری برای مدیریت ریسک‌های زیست‌محیطی

در ادامه نشست، بهرام محمدی درباره نقش فناوری‌های نوین در ارتقای تاب‌آوری زیست‌محیطی صنعت خوراک دام سخن گفت: هوش مصنوعی در مدیریت ریسک‌های زیست‌محیطی بسیار مؤثر است. این فناوری می‌تواند در حوزه‌هایی چون کنترل آلودگی، پسماندها، مدیریت مصرف بی‌رویه کود و سموم شیمیایی و حتی در کاهش گازهای گلخانه‌ای و کنترل مایکوتوکسین‌ها نقش‌آفرینی کند.

وی افزود: در وضعیت فعلی، بیش از ۹۵ درصد حمل‌ونقل نهاده‌های دامی در کشور از طریق جاده‌ای صورت می‌گیرد. توسعه حمل‌ونقل ریلی یکی از ضروریات کاهش ریسک‌های زیست‌محیطی و اقتصادی است.

محمدی همچنین بر نقش هوش مصنوعی در پیش‌بینی‌های اقلیمی و مدیریت خشک‌سالی تأکید کرد:
الگوهای پیش‌بینی مبتنی بر داده‌های اقلیمی می‌توانند به تصمیم‌گیری دقیق‌تر کمک کنند. همچنین استفاده از الگوریتم‌های پیشرفته در بهینه‌سازی فرمولاسیون خوراک دام می‌تواند بهره‌وری را افزایش دهند و از هزینه‌ها بکاهند.

نوشته های مشابه

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

دکمه بازگشت به بالا