چین و ترکیه؛روزنههای حیاتی برای تأمین تجهیزات ایران در دل تحریمها
مدیرعامل شرکت بهاور آکال

دکتر سیدی، مدیرعامل شرکت بهاور آکال در حاشیه نمایشگاه ایبکس در گفتوگو با نگاشته، موضوع امنیت غذایی در شرایط تحریم را تشریح کرد و گفت: امنیت غذایی یکی از مهمترین مؤلفههای پایداری ملی است که در تحریمهای اقتصادی و سیاسی، با چالشهای جدیتری مواجه میشود. این امنیت در سه شاخص اصلی تعریف میشود: تأمین محصولات غذایی، ثبات در عرضه و تضمین توزیع عادلانه آن در میان مردم. هر یک از این عوامل، در تضمین سلامت و رفاه جامعه سهم بسزایی دارند.
وی افزود: با توجه به شرایط سخت تحریمی، مسیرهای سنتی تأمین کالاهای اساسی و مواد اولیه محدود شده و راههای معمول برای تأمین نیازهای کشور بسته شده است. در واقع، این تحریمها، درهای رسمی را مسدود کردهاند اما درهای غیررسمی و پنهانی پشت دیوارها وجود دارد که باید با شناسایی و بازکردن آنها، فشار اقتصادی و اجتماعی وارد بر مردم کاهش یابد.
بنابراین، راهکار اصلی در این شرایط، گسترش همکاری با کشورهایی است که توان و تمایل همکاری با ایران را دارند. در این زمینه، خوشبختانه ارتباطات فعلی با کشورهایی نظیر چین بسیار مناسب است؛ چین از نظر تأمین تجهیزات و امکانات به وضعیت مطلوبی رسیده و میتواند شریک مهمی در حفظ امنیت غذایی باشد. علاوه بر آن، همکاریهای غیرمستقیم با شرکتهای ترکیهای، ژاپنی و آمریکایی که به دلیل تحریمها از طریق واسطهها فعالیت میکنند، نقش مؤثری در تأمین تجهیزات و مواد اولیه دارد.
گفتنی است؛ ترکیه تا امروز توانسته است تا حد زیادی مستقل از تحریمها عمل کند و چین نیز تحت فشار تحریمهای بینالمللی قرار نگرفته است. این شرایط به ما فرصت میدهد با بهرهگیری از ظرفیت این کشورها و ایجاد زنجیره تأمین انعطافپذیر، به امنیت غذایی دست یابیم.
کاهش حاشیه سود شرکتهای تجهیزاتی با نبود ارز
سیدی با اشاره به اینکه در داخل کشور، یکی از چالشهای اساسی، تخصیص ارز است که فرآیندی طولانی و پیچیده دارد، گفت: این موضوع سبب شده است سفارشها تا ۹ ماه در صف تخصیص ارز باقی بمانند. در نتیجه، برای حفظ روند تولید و عرضه، مجبور به خرید ارز آزاد هستیم که این موضوع موجب کاهش حاشیه سود تامینکنندگان میشود؛ با این حال، تامینکنندگان برای حفظ رقابتپذیری و تأمین نیازهای مصرفکنندگان، این راهکار را انتخاب میکنند.
در مجموع، حفظ امنیت غذایی در شرایط تحریم نیازمند ترکیبی از راهبردهای دقیق، تعامل با شرکای خارجی قابل اعتماد و استفاده از فناوریهای نوین داخلی و خارجی است تا بتوان فشارهای ناشی از محدودیتها را کاهش داد و رفاه جامعه را تضمین کرد.



