تجارت غلاتتحليل اقتصادیشماره 99واردات غلات

کاهش ریسک و چالش‌های واردات غلات ایران با توسعه تأسیسات ذخیره‌سازی و مدیریت هوشمند تجارت

سهیلا علیزاده، رئیس هیئت مدیره شرکت بهین تجارت

تحریم‌های اقتصادی و مالی علیه ایران، دسترسی به بازارهای بین‌المللی و تأمین منابع مالی را محدود کرده و هزینه‌های واردات را افزایش می‌دهد. همچنین تغییرات نرخ ارز و عدم ثبات در بازار ارز، تأثیر زیادی بر قیمت تمام شده نهاده‌های دامی دارد و می‌تواند به نوسانات قیمت در بازار داخلی منجر شود.

از سوی دیگر، محدودیت‌های مالی برای تأمین هزینه‌های واردات، به ویژه در شرایط اقتصادی سخت، می‌تواند چالش دیگری باشد.

 

علیزاده؛ قائم مقام شرکت بهین تجارت رستاک در گفت‌وگو با نگاشته ضمن بیان مقدمه فوق درباره چالش‌های واردات نهاده‌های دامی به ایران گفت: مشکلات مربوط به حمل و نقل، بارگیری و تخلیه کالاها در بنادر و همچنین زیرساخت‌های ناکافی می‌تواند روند واردات را مختل کند و تغییرات مکرر در مقررات و قوانین مربوط به واردات، ممکن است باعث سردرگمی و عدم اطمینان برای تجار و واردکنندگان شود.

 

وی با اشاره به اینکه اطمینان از کیفیت نهاده‌های دامی وارداتی و رعایت استانداردهای بهداشتی یکی دیگر از چالش‌هاست که نیاز به نظارت دقیق دارد، گفت: در برخی موارد، واردات نهاده‌های دامی می‌تواند با تولید داخلی در تضاد باشد و به بحران‌هایی در بازار داخلی منجر شود.

 

علیزاده درباره کاهش ریسک ناشی از نوسانات تحریم‌ها و بازار در حوزه تجارت غلات اظهار کرد: ایجاد و گسترش شبکه‌ای از تأمین‌کنندگان مختلف در کشورهای مختلف می‌تواند به کاهش وابستگی به یک یا چند منبع خاص کمک کند و ریسک ناشی از تحریم‌ها را کاهش دهد. همچنین امضای قراردادهای بلندمدت با تأمین‌کنندگان می‌تواند به ثبات قیمت و تأمین مستمر نیازها کمک کند و از نوسانات قیمت جلوگیری کند.

 

استفاده از ارزهای محلی؛ راهکاری برای کاهش ریسک‌های مالی تجار

 

وی با اشاره به اینکه انجام معاملات به وسیله ارزهای محلی یا ارزهای غیرتحریمی می‌تواند به کاهش ریسک‌های ارزی و مالی کمک کند، گفت: ایجاد انبارهای بزرگ و ذخیره‌سازی غلات به‌عنوان یک راهکار برای مقابله با نوسانات بازار و تأمین نیازهای فوری در مواقع بحرانی می‌تواند مؤثر باشد. همچنین سرمایه‌گذاری در تحقیق و توسعه برای بهبود روش‌های کشت و تولید غلات داخلی می‌تواند وابستگی به واردات را کاهش دهد و امنیت غذایی را افزایش دهد.

 

علیزاده استفاده از ابزارهای تحلیل بازار و پیش‌بینی نوسانات قیمت را یکی از ابزارهای مناسب برای کاهش ریسک تجارت دانست و افزود: استفاده از فناوری اطلاعات: بهره‌گیری از فناوری‌های نوین مانند بلاک‌چین برای پیگیری زنجیره تأمین و تضمین کیفیت محصولات می‌تواند امنیت و شفافیت را افزایش دهد.

 

وی درباره وضعیت زیرساخت‌های بنادر ایران در بخش ورود نهاده‌های دامی و ذخیره‌سازی اظهار کرد: بنادر بزرگ ایران مانند بندر امام خمینی(ره) و بندر عباس دارای ظرفیت‌های بالایی برای واردات نهاده‌های دامی هستند. این بنادر امکانات لازم برای تخلیه و بارگیری کشتی‌ها را دارند، اما ممکن است در برخی مواقع با مشکلاتی از جمله ازدحام و تأخیر در تخلیه مواجه شوند.

وی افزود: وجود تجهیزات مدرن و فناوری‌های پیشرفته در بنادر می‌تواند به تسریع فرآیند تخلیه و ذخیره‌سازی کمک کند. با این حال، در برخی بنادر ممکن است نیاز به به‌روزرسانی تجهیزات و افزایش کارایی وجود داشته باشد.

وی با اشاره به اینکه وجود سیلوها و انبارهای مناسب برای ذخیره‌سازی نهاده‌های دامی از اهمیت بالایی برخوردار است، گفت: برخی از بنادر دارای انبارهای کافی هستند، اما ممکن است در برخی مناطق با کمبود فضای ذخیره‌سازی مواجه باشند. به طور کلی، زیرساخت‌های بنادر ایران در بخش ورود نهاده‌های دامی دارای پتانسیل‌هایی است، اما نیاز به بهبود و توسعه در برخی زمینه‌ها وجود دارد تا بتواند به طور مؤثرتر پاسخگوی نیازهای بازار باشد.

 

افزایش هزینه تمام شده نهاده با تعرفه بالای واردات

 

علیزاده در پاسخ به این سوال که قوانین و تعرفه‌های دولتی چه مشکلاتی را برای واردکنندگان نهاده‌های دامی ایجاد کرده است، گفت: واردکنندگان نهاده‌های دامی در ایران با معضلات و چالش‌های متعددی ناشی از تعرفه‌ها و قوانین دولتی مواجه هستند. برای مثال تعرفه‌های بالای واردات می‌تواند هزینه تمام شده نهاده‌ها را افزایش دهد و در نتیجه بر قیمت تمام شده محصولات دامی تأثیر بگذارد. از سوی دیگر، تغییرات مکرر در تعرفه‌های واردات، برنامه‌ریزی و پیش‌بینی هزینه‌ها را برای واردکنندگان دشوار می‌کند و وجود قوانین و مقررات سختگیرانه برای واردات نهاده‌ها می‌تواند فرآیند تأمین نهاده‌ها را طولانی کند و به تأخیر در تأمین نیازهای بازار منجر شود.

 

افزایش مشکلات مالی واردکنندگان با محدودیت‌های دسترسی به ارز دولتی

 

وی با اشاره به اینکه واردکنندگان ممکن است مجبور باشند تأییدیه‌های مختلفی از سازمان‌های مختلف دریافت کنند که این موضوع می‌تواند فرآیند را پیچیده‌تر کند، گفت: تغییرات ناگهانی در نرخ ارز می‌تواند به افزایش هزینه‌های واردات منجر شود و بر روی قیمت‌گذاری محصولات دامی تأثیر بگذارد. همچنین محدودیت در دسترسی به ارز دولتی برای واردکنندگان می‌تواند مشکلات مالی بیشتری ایجاد کند.

از سوی دیگر، عدم شفافیت و وضوح در قوانین و مقررات می‌تواند باعث سردرگمی واردکنندگان شود و ریسک‌های قانونی را افزایش دهد. بنابراین واردکنندگان نهاده‌های دامی در ایران با مجموعه‌ای از چالش‌ها و معضلات ناشی از تعرفه‌ها و قوانین دولتی روبه‌رو هستند که می‌تواند به کاهش کارایی و افزایش هزینه‌ها منجر شود. برای بهبود وضعیت، نیاز به اصلاحات در سیاست‌ها و قوانین، تسهیل فرآیندهای اداری و ایجاد ثبات در تعرفه‌ها وجود دارد.

 

 

 

نوشته های مشابه

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

دکمه بازگشت به بالا