نقش کلیدی عاملان توزیع در کاهش ریسک مالی واردکنندگان نهاده‌های دامی

حلقه توزیع در زنجیره واردات و تأمین کالاهای اساسی خصوصا نهاده‌های دام، طیور و آبزیان از اهمیت بسزایی برخوردار است و بازیگران این زنجیره، نقش کلیدی و مهمی در رفع مشکلات توزیع نهاده‌ها ایفا می‌کنند.

بر همین اساس برای اطلاع از ریسک‌های عاملان توزیع در چرخه واردات نهاده و اطلاع از نحوه مدیریت و کنترل آن‌ها با دکتر حافظ، رئیس هیئت‌مدیره انجمن توزیع نهاده‌های کشور به گفت‌وگو نشستیم.

به گفته دکتر حافظ، زنجیره توزیع با کاهش ریسک واردکننده نقش بسیار اساسی و مهمی را در مدیریت ریسک تأمین نهاده‌های کشور ایفا می‌کند، زیرا توزیع‌کنندگان همچون یک بنگاه بیمه، سرمایه واردکنندگان نهاده را در بحث فروش اعتباری بیمه می‌کنند.

وی ادامه داد: تعامل و همکاری میان واردکنندگان و توزیع‌کنندگان باید دوطرفه باشد و همان‌طور که توزیع‌کنندگان سرمایه واردکننده را بیمه می‌کنند، واردکننده نیز باید در شرایط نامناسب، نهاده موردنیاز توزیع‌کنندگان را تأمین کند. قرار نیست واردکننده هر زمان که با مشکل روبه‌روشد، سراغ عاملان توزیع بیاید تا کالایش فروخته شود و سرمایه‌اش بازگردد و زمانی که خرید کالا نقدی شد و با کاهش میزان واردات کالا روبه‌رو شدیم، عاملان توزیع را فراموش کند.

وی افزود: این نکته باید همیشه در ذهن واردکننده وجود داشته باشد که چنانچه نتواند در بلندمدت محصول توزیع‌کننده را تأمین کند، پس نباید زمانی هم که کالا روی دستشان باقی مانده است، برای فروش آن از عاملان توزیع انتظار فروش داشته باشد.

مباحث مالی؛ مهم‌ترین ریسک واردکنندگان نهاده

حافظ با اشاره به این‌که در حال حاضر ریسک مالی مهم‌ترین ریسک واردکنندگان نهاده است، گفت: زمانی که در بازار با فروش اعتباری روبه‌رو هستیم، فروش اعتباری محصول در تناژهای بالا به مصرف‌کننده نهایی با دامنه ریسک بالا برای واردکننده همراه است. در وضعیت فعلی فقط تعداد محدودی می‌توانند با ضمانت‌نامه بانکی که هزینه قیمت تمام‌شده نهاده را افزایش می‌دهد، فعالیت کنند. درحالی‌که عاملان توزیع بدون هزینه و با یک فقره چک، محصول را به مصرف‌کننده نهایی منتقل می‌کنند؛ به‌گونه‌ای که ریسک خود را بالا برده و ریسک واردکننده را به صفر می‌رسانند و واردکننده یقین دارد که عاملان توزیع این توان را دارند که اگر پول مصرف‌کننده وصول نشد، عامل توزیع از سرمایه خود وجه واردکننده را پرداخت خواهد کرد.

وی با تأکید بر این‌که ریسک پولی عاملان توزیع به‌شدت بالا است، گفت: اگر به هر دلیلی مصرف‌کننده نهایی نتواند محصول نهایی خود همچون مرغ، تخم‌مرغ و شیر و … را بفروشد و یا دام دچار بیماری شود و تلفات دهد، به‌شدت ریسک مالی توزیع‌کننده بابت هزینه‌های پرداخت‌شده جهت بازاریابی و مارکتینگ افزایش می‌یابد.

این در حالی است که واردکننده با هیچ‌کدام از این مشکلات سروکار ندارد و فقط با یک فرد سروکار دارد که ضمن کاهش هزینه پرسنلی، ریسک خود را نیز به‌شدت پایین می‌آورد. همچنین واردکننده با واگذاری بحث پشتیبانی به عاملان توزیع نقش این حلقه را به‌شدت پررنگ کرده است که به‌هیچ‌عنوان نمی‌توان از حضور آن در زنجیره تولید صرف‌نظر کرد.

وی در پاسخ به این پرسش که عاملان توزیع، چگونه ریسک‌های خود را کاهش می‌دهند؟ گفت: عاملان توزیع به‌واسطه تجارب گذشته خود و اشراف اطلاعاتی که به مصرف‌کننده نهایی دارند، ریسک خود را کاهش می‌دهند.