وابستگي ايران به گندم، چه راهکاري برای کاهش آن مد نظر است؟

چه راهکاري براي کاهش وابستگي ايران به گندم، مد نظر است؟

وابستگي ايران به گندم، چه راهکاري برای کاهش آن مد نظر است؟ آيا با توجه به کم آبي که کارشناسان براي اقليم ايران پيش بيني کرده اند در سالهاي آينده سازمان هاي مسئول و وزارت جهاد کشاورزي چه راهکاري را براي کاهش وابستگي ايران به گندم، مد نظر خواهند داشت؟

يکي از نکات حائز اهميت در تامين امنيت غذايي هر کشوري توجه به کشت و مصرف غلاتي غير از گندم است. بسياري از کشورها کشت فرا سرزميني و اجاره زمين هايي در کشورهاي مستعد و بدون مشکل کم آبي را به عنوان راهکار حفظ امنيت غذايي کشورشان برگزيده اند.

کشورهاي توسعه يافته اي که با مشکل کم آبي مواجه اند تحقيقات و يافتن ارقام جديدي از گندم که کمتر احتياج به آب داشته و مقاوم به سن زدگي و بيماري ها مي باشند را به عنوان راهکار عملي پيش رو دارند.

برنامه ريزي براي کاهش وابستگي به گندم و کسب اطمينان حاصل از حفظ امنيت غذايي کشور با توجه به آمار و ارقام کشت ساير محصولات کشاورزي بيشتر ضرورت مي يابد.

دومين رتبه مصرف غلات بعد از گندم در کشور مربوط به برنج است

متاسفانه در توليد برنج هنوز کشورمان به خودکفايي نرسيده است و در کنار توليد سالانه 4/2 ميليون تن برنج در داخل کشور، حدود يک ميليون تن برنج وارد ميکنيم.

نِاز محصول ذرت نيز 6 ميليون تن است که براي مصرف داخلي، حدود 8/4 ميليون تن سالانه ذرت وارد ميکنيم. محصول جو سالانه حدود 5/3 ميليون تن در کشور توليد مي شود که متاسفانه حداقل ۷۰ درصد آن در مزارع آبي توليد مي گردد که در اثر کم آبي اين آمار هم کاهش پيدا خواهد کرد.

سياست هاي خودکفايي متاسفانه نشان از ناکارآمدي آنها دارد

بخش عمده توجه مسولان معطوف به کسب خودکفايي درگندم هست و تبليغ آن در رسانه ها گاهي مهمتر از پرداختن به ساير مسائل و مشکلات کشاورزي است.

با ذکر آمار و ارقام فوق توجه بيشتر به غلات غير گندم امري اجتناب ناپذير مي باشد و در دراز مدت موجب حفظ بيشتر منابع ارزي کشور و ارتقاء سطح تغذيه براي مردم عزيز در فرآوردهاي سود مند و همچنين پيشگيري از بيماري ها ميشود و در نهايت وابستگي مطلق به گندم را از بين خواهد برد.

حسین حدادی